Tur Suresi

Şu halde sen, öğüt verip hatırlat; çünkü sen, Rabbinin nimetiyle ne kahinsin, ne mecnun.

Sen öğüt ver! Rabbinin nimeti sayesinde sen ne kahinsin ne de bir deli.

(Ey Muhammed!) O halde, sen öğüt ver. Rabbinin nimeti sayesinde, sen ne bir kahinsin, ne de bir deli.

Sen öğüt ver. Rabbinin sana olan iyiliği sayesinde sen ne bir kahinsin, ne de deli.

O halde va'z-u tezkire devam et, çünkü sen, rabbının ni'meti hakkı için, ne kahinsin ne de mecnun

O halde anlatıp öğüt vermeye devam et; çünkü sen, Rabbinin nimeti hakkı için, ne kahinsin ne de mecnun!

Şu halde sen, öğüt verip hatırlat; çünkü sen, rabbinin nimetiyle ne kahinsin, ne mecnun.

(Habibim) sen hemen öğüt vermekde devam et. Öyle ya, sen Rabbinin ni'meti sayesinde ne bir kahin, ne de bir mecnun değilsin.

Sen; öğüt ver. Rabbının nimeti sayesinde sen; ne bir kahinsin, ne de bir deli.

Öyleyse (ey Muhammed! Bütün insanlara) öğüt ver! Çünkü, Rabbinin rahmetiyle, sen ne bir kahinsin, ne de bir deli.

-Sen, öğüt ver. Kesinlikle sen Rabbinin nimeti sayesinde ne medyumsun ne de mecnun.

Ey Resulüm, sen irşad ve nasihatina devam et! Sen Rabbinin ihsanı sayesinde kafirlerin iddia ettikleri gibi kahin de değilsin, deli de değilsin.

(Ey Muhammed), Sen hatırlat, öğüt ver. Rabbinin ni'meti sayesinde sen ne kahinsin, ne de mecnun.

Artık hatırlat, öğüt ver! Rabbinin nimetine yemin olsun ki, sen ne kahinsin ne de cin çarpmış.

(Ey Nebi!) Öğüt vermeyi (sürdür); şüphesiz, -Rabbinin nimeti sayesinde- senin bir kahin ve bir mecnun olma ihtimalin asla bulunmamaktadır.

O halde öğüt vermeye devam et. Rabb'inin nimeti sayesinde ne kahin ne de mecnunsun.

Öyleyse hatırlat! Efendinin nimeti sayesinde, ne bir kahinsin ne de bir deli!

Onları bilgilendirmeye devam et. Sahibinin nimeti sayesinde sen, ne geleceği bildiğini sanan birisin (kahin[1]) ne de cinlerin (şeytanların) etkisindesin.

Sen öğüt ver. Efendinin sana olan iyiliği sayesinde sen ne bir kahinsin, ne de deli.

Sen (gerçeği) hatırlat! Rabbinin lütfuyla sen kâhin[1] de değilsin; cinlenmiş[2] de değilsin.[3]

O halde öğüt vermeye devam et. Rabb'inin nimeti sayesinde ne kahin ne de mecnunsun.

O halde öğüt vermeye devam et. Rabb'inin nimeti sayesinde ne kahin ne de mecnunsun.

O halde sen doğru bilgi ver[1]. Rabbinin nimeti sayesinde sen, ne kahinsin[2] ne de cinlerin etkisindesin (aksine, vahiy alan bir elçisin)[3].

You shall remind the people. With your Lord's blessing's upon you, you are neither a soothsayer, nor crazy.

Therefore, you shall remind. For by the grace of your Lord, you are neither a soothsayer, nor crazy.

Therefore, you shall remind. For by the grace of your Lord, you are neither a soothsayer, nor mad.

So [Prophet] remind [people]. By the grace of your Lord [Prophet], you are neither oracle nor madman.

Therefore proclaim thou the praises (of thy Lord): for by the Grace of thy Lord, thou art no (vulgar) soothsayer, nor art thou one possessed.

Therefore, remind (mankind of Islâmic Monotheism, O Muhammad صلى الله عليه وسلم). By the Grace of Allâh, you are neither a soothsayer, nor a madman.

So keep reminding (them), because by the grace of your Lord, you are neither a soothsayer, nor a mad man.

Therefor warn (men, O Muhammad). By the grace of Allah thou art neither soothsayer nor madman.

So exhort (them, O Prophet), for by your Lord's Grace, you are neither a soothsayer nor a madman.[1]

So ˹continue to˺ remind ˹all, O  Prophet˺. For you, by the grace of your Lord, are not a fortune-teller or a madman.

Therefore remind! by thy Lord's blessing thou art not a soothsayer neither possessed.

Remind them then! For, by the blessing of your Lord, you are neither a soothsayer nor a madman.

Then remind! So in no way are you (The Prophet) by your Lord's favor a soothsayer or a madman.

Wherefore do thou remind them: for thou art, by the favour of thy Lord, neither a soothsayer nor mad!

Go on and guide them to the right path. By the grace of your Lord, you are neither a wizard nor a mad man.

So (Prophet!) keep on exhorting, as by the grace of your Lord, you are neither a soothesayer, nor a mad man.

Therefore continue you (O Muhammad) to remind (or warn), for by the grace of your Lord, you are not a soothsayer, or a madman.

So admonish. By your Lord’s blessing, you are not a soothsayer, nor mad.

Wherefore do thou, O prophet, admonish thy people. Thou art not, by the grace of thy Lord, a soothsayer, or a madman.

Remind them, therefore, that by the grace of your Lord you are neither a soothsayer nor possessed.

EXHORT, then, [O Prophet, all men:] for, by thy Sustainer’s grace, thou art neither a soothsayer nor a madman.

Therefore, keep O Muhammad reminding people of their duty to Allah, proclaiming His message. You are a spectacle and a warning to them all, and not as they contemptuously claim, a fortune - teller, nor are you demoniac.

Hence, (O Messenger) keep reminding, for, by the Grace of your Lord, you are neither a soothsayer nor a madman.

Therefore remind (mankind to celebrate the Praise of Allah). By the Grace of your Lord, you are not (any) petty-talker, and you are not a madman (nor one possessed).

So remind [O Muúammad], for you are not, by the favor of your Lord, a soothsayer or a madman.

Therefore, you shall remind. For by the grace of your Lord, you are neither a soothsayer, nor mad.

So remind thou! And by the favour of thy Lord thou art neither a soothsayer nor possessed.